Het is lastig om in één zin te beschrijven aan welke eisen een goede beroepshouding moet voldoen. Alsof het om een helder afgebakend begrip gaat. Zinniger lijkt het om diverse aspecten van een goede beroepshouding één voor één te bekijken en te zien wat voor totaalbeeld er dan ontstaat.

Om te beginnen stel ik vast dat een goede beroepshouding altijd óók te maken heeft met de gewone omgangsvormen, zoals: iemand fatsoenlijk te woord staan, luisteren naar wat hij zegt, vertrouwen wekken en rekening houden met zijn persoonlijke levenssfeer. Vormen die iedereen met wie je dagelijks in contact komt, wel min of meer weet te hanteren. Natuurlijk zijn die vormen aangepast aan de situatie; bij contact tussen vrienden zien ze er anders uit dan bij een korte zakelijke ontmoeting met iemand op straat.

De omgangsvormen waar je aan gewend bent, liggen aan de basis van een goede beroepshouding. Want goede omgangsvormen maken als het ware de weg vrij voor specifiek contact, zoals dat tussen zakenmensen, tussen zorgvrager en zorgverlener of tussen mensen die samen op vakantie gaan. Zonder deze vertrouwde omgangsvormen, die we als vanzelfsprekend bij elkaar verwachten te vinden, verloopt een contact vaak stroef en ongemakkelijk. En dat is een slechte start voor het opbouwen van een zorgrelatie tussen zorgvrager en professional.

(foto: OctavioLopez)