In de Volkskrant van 23 augustus staat het artikel 'Dokter, hoe lang nog?'.

Veel artsen worstelen met het antwoord op die lastige vraag. Een vraag die volgens S. Verhagen altijd gesteld wordt met een doel. "Mensen willen weten of ze hun beleggingen moeten verkopen, of ze hun bedrijf vast moeten overdragen aan hun kinderen, of de familie zorgverlof moet opnemen, en of het nog zin heeft om te stoppen met roken.'

De vraag leidt gemakkelijk tot conflicten. Conflicten tussen het recht van de patiënt om te weten hoe het met hem gaat, met de plicht van de arts om hem die informatie te geven, met de eis aan de arts om het belang van de patiënt niet te schaden, wat hij bijvoorbeeld zou doen als hij hem alle hoop zou ontnemen en met het recht van de patiënt om niet te hoeven weten. Complicerende factor is dat het nog steeds heel lastig blijkt om goed in te schatten hoe lang iemand nog te leven heeft.

Vermoedelijk zal de computer bij dit alles een steeds grotere rol gaan spelen. Maar uiteindelijk gaat het naar mijn idee toch op de eerste plaats om ruimte voor zorgzame betrokkenheid. Want zonder die betrokkenheid is het haast onmogelijk om de patiënt te geven waar hij het meest behoefte aan heeft.