Gewone omgangsvormen en persoonlijke karaktertrekken zijn weliswaar bepalend voor een goede beroepshouding, maar zijn daarvoor niet typisch. Je vindt ze immers bij iedereen, ook bij de niet-professional. De vraag is wat dan wél kenmerkend is voor de beroepshouding in de zorg.

Misschien komen we kenmerkende aspecten op het spoor door eens stil te staan bij de opvallende constatering dat je als zorgverlener zonder blikken of blozen kunt zeggen "kleedt u zich maar even uit." Iets dat bepaald niet iedereen zomaar ongestraft kan doen. Maar ook de zorgverlener kan dat maar op strikte voorwaarden. Zo wordt van hem verwacht dat hij een veilige omgeving creëert, dat hij geen misbruik maakt van de situatie en dat hij alles strikt vertrouwelijk behandelt. Kortom: dat hij er als een professional mee omgaat.

Kennelijk bestaan er voor de beroepsbeoefenaar strikte regels over de houding die hij moet aannemen. Over de manier dus waarop hij geacht wordt te handelen. Veiligheid creëren, betrokkenheid tonen met behoud van distantie en vertrouwen scheppen zijn alvast drie belangrijke aspecten van een goede beroepshouding die al wat meer kenmerkend zijn.

we zoeken verder.....

(foto: Gracey Stinson)