Tja, wat zal ik zeggen...

Taylor, E. J., P. van der Wal en J. Wijngaard (2010) Tja, wat zal ik zeggen Met cliënten in gesprek over spiritualiteit. Uitgeverij Boekencentrum; ISBN: 9789023924531.

9789023924531

Eindelijk een professionele handreiking voor het omgaan met spiritualiteit in de zorg. ‘Waarom moet mij dit overkomen?’ ‘Waarom leef ik nog, ik ben anderen alleen maar tot last…’ ‘Ik ken hier niemand, ik voel me zo eenzaam.’ Bij dit soort vragen en verzuchtingen sta je als zorgverlener vaak met de mond vol tanden. Mensen zoeken naar de zin van wat hen overkomt. Dit boek helpt zorgverleners op een goede manier daarop te reageren. Wanneer zorgverleners met hun cliënten zoeken naar antwoorden, dan zijn beiden daarmee geholpen.Aandacht voor spiritualiteit bevordert de gezondheid en doet je bewuster leven.Tja, wat zal ik zeggen… is een heel praktisch boek. Het brengt kennis uit de psychologie en psychiatrie, de geestelijke verzorging en de verpleegkunde samen. De lezer leert de theorie direct in praktijk te brengen, dankzij de vele voorbeelden en oefeningen.
  • Een onmisbaar boek voor iedere werkende in de zorg
  • Met dvd met oefensituaties uit de praktijk
  • Geschikt voor protestanten, katholieken, humanisten, niet-westerse levensbeschouwingen, agnosten en athëisten
|

De zorgvraag als vraag om sex; Nationale Beroepscode aangepast?

Nationale Beroepscode van verpleegkundigen en verzorgenden niet aangepast

In de media was de afgelopen weken aandacht voor een studente verpleegkunde die geacht werd als onderdeel van haar taak een zorgvrager ook seksueel te bevredigen. De suggestie is gedaan om de Nationale Beroepscode van Verpleegkundigen en Verzorgenden aan te passen. V&VN vindt dit niet wenselijk. Wel stelt V&VN voor om een toelichting te maken bij het relevante artikel uit de Nationale Beroepscode.

Voorop staat dat het verrichten van seksuele handelingen, ook al zijn die geformuleerd als zorgvraag, niet tot de professionele beroepsuitoefening van verpleegkundigen en verzorgenden behoren. De commissie ethiek van V&VN heeft zich over het onderwerp gebogen en geoordeeld dat een uitbreiding van de Nationale Beroepscode niet nodig is. Een toelichting op het betreffende artikel in de Beroepscode kan voor meer duidelijkheid zorgen. Het betreffende artikelArtikel 2.12 van de Nationale Beroepscode van Verpleegkundigen en Verzorgenden luidt:Als verpleegkundige/verzorgende neem ik in mijn relatie met de zorgvrager professionele grenzen in acht.Dat betekent met name:• dat ik geen misbruik maak van een afhankelijke positie van de zorgvrager• dat ik geen seksuele relatie aanga met de zorgvrager• dat ik, werkend in een instelling, het beleid van de instelling volg als een zorgvrager mij geld of iets anders wil schenken• dat ik, als zelfstandig werkende, geen lening aanneem van de zorgvrager en geen gift in natura, geld of geschenk accepteer als het meer is dan een symbolisch gebaar van dank• dat ik aan de zorgvrager mijn eigen grenzen duidelijk maak• dat ik hulp vraag bij collega’s of leidinggevenden indien de professionele grenzen dreigen te vervagen.

(Bron: V&VN)

|

Kwaliteit van Zorg


Bouwer, J. (red.) en B. de Haar (2010) Kwaliteit van zorg; Optimaal zonder levensbeschouwing? Uitgeverij Van Gorcum; ISBN: 9789023244905;
Goede zorg is iets essentieel anders dan het verschaffen van een consumptiegoed. De kwaliteit van zorg wordt in hoge mate bepaald door de bejegening van de cliënt/patiënt en de betrokkenheid die de zorgverlener toont: het draait niet alleen om herstel, zoals in het medische verhaal, maar ook om het accepteren van en het leren leven met de ziekte. In het verhaal van de cliënt/patiënt vormt levensbeschouwing of spiritualiteit een essentieel onderdeel; het bestaan en de omgang met ziekte, gezondheid, leven en dood krijgen (mede) hierdoor vorm.
boek

In 'Kwaliteit van zorg' buigen de wetenschappers Verkerk, Smeets, Eefsting en Niendieker zich in vier kernartikelen vanuit verschillende disciplines over de geschetste achtergrond. Zij behandelen vragen als: ‘Wat is goede zorg?’, ‘Welke competenties veronderstelt goede zorg bij professionals?’, ‘Hoe kijkt de patiënt aan tegen goede zorg?’, ‘Wat is de relatie tussen het zorgconcept en de zorgverlener?’ en ‘Onder welke voorwaarde is zorg meer dan een kostenpost?’. In de acht daaropvolgende hoofdstukken vindt reflectie op deze vier artikelen plaats door Zock (geestelijke zorg), Leget (medische en zorgethiek), Waaijman (spiritualiteit), Suurmond (theoloog, therapeut en ervaringsdeskundige), Post (sociale geneeskunde), Jochemsen (medische ethiek), Bilo (geneeskunde) en Van Leeuwen (verpleegkunde en spiritualiteit).
De genoemde auteurs plaatsen in hun bijdragen een kritische kanttekening bij een automatische uitvoering van kwaliteitssystemen en professionele richtlijnen, bij de onderliggende zorgconcepten en de daaraan gelieerde zorgpraktijken.

'Kwaliteit van zorg' biedt artsen, verpleegkundigen, geestelijk zorgverleners en anderen die in de zorg werkzaam zijn een brede oriëntatie op de centrale stelling dat kwaliteit van zorg onmogelijk is als de cliënt/patiënt niet zelf in beeld komt en diens levensbeschouwing niet wordt meegenomen in de behandeling en zorg.

|

Op zoek naar een basis voor compassie


Dam, F. van en M. van der Cingel (2010) Op zoek naar een basis voor compassie; in: Tijdschrift voor verpleegkundigen (TvZ) nr. 2 pp. 44 - 46

Samenvatting: „In een deelonderzoek van een kwalitatieve studie naar de betekenis van compassie in de verpleegkundige praktijk zijn 12 verpleegkundigen en 11 zorgvragers in diepte-interviews ondervraagd over drie aspecten van compassie. Uit de antwoorden blijkt dat compassie voor de meeste zorgvragers en verpleegkundigen een onlosmakelijk deel van de zorg is.”

|

Richtlijnen inzake het omgaan met medische gegevens


Met het oog op gewijzigde wetten, ontwikkelingen in de gezondheidszorg en nieuw beleid heeft de KNMG herziene richtlijnen voor het omgaan met medische gegevens (het ‚Groene Boekje’) vastgesteld. De nieuwe richtlijnen zijn per 1 januari 2010 van kracht geworden. Een aantal delen is ongewijzigd gebleven, zoals de regels over het afgeven van geneeskundige verklaringen (3.2). Voorbeelden van wijzigingen zijn de wettelijke bewaartermijn van medische dossiers (paragraaf 1.9) en het geactualiseerde Blokkeringsrecht (3.9). Nieuwe onderdelen zijn onder meer:
  • de verwijsbrief en de specialistenbrief (3.4)
  • gegevensverstrekking bij letselschade en private schadeverzekeringen (3.12)
  • omgaan met elektronische medische gegevens (3.16)
  • omgaan met beeld- en geluidopnamen (3.18)
  • Verwijsindex Risicojongeren, Kindermishandeling en Huiselijk geweld (3.22)

Voor verdere informatie klik
hier.

|